اين ديده نيســت قـابل ديـدار روی تو

چشمی دگر بده كه تماشا كنم تو را          

          تـو در ميـان جمعی و من در تفـكــّرم

كــانـدر كــجـا روم و پيـدا كـــنـم تـو را          

سَلامٌ عَلى آل يس ، السّلا مُ عَلَيكَ يا داعىَ اللّه وَ رَبّانِیَ آياتِه

سلام بر آل يس ، سلام بر تو اى دعوت كننده به خدا و عارف به آياتش

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا بابَ اللَّهِ وَدَيّانَ دينِهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا خَليفَةَ اللَّهِ

سلام بر تو اى واسطه خدا و سرپرست دين او ، سلام بر تو اى خليفه خدا

وَناصِرَ حَقِّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا حُجَّةَ اللَّهِ وَدَليلَ اِرادَتِهِ

و ياور حق او ، سلام بر تو اى حجت خدا و راهنماى اراده اش

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا تالِىَ كِتابِ اللَّهِ وَتَرْجُمانَهُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ فى آناءِ لَيْلِكَ وَاَطْرافِ نَهارِكَ

سلام بر تو اى تلاوت كننده كتاب خدا و تفسير كننده آيات او ، سلام بر تو در تمام آنات و دقايق شب و سرتاسر روز

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا بَقِيَّةَ اللَّهِ فى اَرْضِهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا ميثاقَ اللَّهِ الَّذى اَخَذَهُ وَوَكَّدَهُ

سلام بر تو اى بجاى مانده از طرف خدا در روى زمين ، سلام بر تو اى پيمان محكم

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا وَعْدَ اللَّهِ الَّذى ضَمِنَهُ

سلام بر تو اى وعده خدا كه تضمينش كرده

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ اَيُّهَا الْعَلَمُ الْمَنْصوُبُ وَالْعِلْمُ الْمَصْبُوبُ وَالْغَوْثُ وَالرَّحْمَةُ الْواسِعَةُ وَعْداً غَيْرَ مَكْذوُبٍ

سلام بر تو اى پرچم برافراشته و دانش ريزان و فريادرس خلق

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ حينَ تَقوُمُ

سلام بر تو هنگامى كه بپا مى ايستى

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ حينَ تَقْعُدُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ حينَ تَقْرَءُ وَتُبَيِّنُ

سلام بر تو هنگامى كه مى نشينى ، سلام بر تو هنگامى كه ( فرامين حق را ) مى خوانى و تفسير مى كنى

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ حينَ تُصَلّى وَتَقْنُتُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ حينَ تَرْكَعُ وَتَسْجُدُ

سلام بر تو هنگامى كه نماز مى خوانى و قنوت كنى ، سلام بر تو هنگامى كه ركوع و سجده بجاى آورى

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ حينَ تُهَلِّلُ وَتُكَبِّرُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ حينَ تَحْمَدُ وَتَسْتَغْفِرُ

سلام بر تو هنگامى كه ( لا اله الا اللّه ) و ( اللّه اكبر ) گوئى ، سلام بر تو هنگامى كه خدا را ستايش كنى و از او آمرزش خواهى

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ حينَ تُصْبِحُ وَتُمْسى اَلسَّلامُ عَلَيْكَ فِى اللَّيْلِ اِذا يَغْشى وَالنَّهارِ اِذا تَجَلّى

سلام بر تو هنگامى كه بامداد كنى و شام كنى ، سلام بر تو در شب هنگامى كه تاريكيش فرا گيرد و در روز هنگامى كه پرده برگيرد

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ اَيُّهَا الاِْمامُ الْمَاْموُنُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ اَيُّهَا الْمُقَدَّمُ الْمَاْموُلُ

سلام بر تو اى امام امين ، سلام بر تو اى مقدم ( بر همه خلق و ) مورد آرزوى آنان

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ بِجَوامِعِ السَّلامِ اُشْهِدُكَ يا مَوْلاىَ اَ نّى اَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ اِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ

سلام بر تو به همه سلامها گواه گيرم تو را اى مولا و سرور من كه من گواهى دهم به اينكه معبودى نيست جز خداى يگانه كه شريك ندارد

وَاَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسوُلُهُ لا حَبيبَ اِلاّ هُوَ وَاَهْلُهُ

و نيز (گواهى دهم كه ) محمد بنده و رسول او است و محبوبى نيست جز او و خاندانش

وَاُشْهِدُكَ يا مَوْلاىَ اَنَّ عَلِيّاً اَميرَ الْمُؤْمِنينَ حُجَّتُهُ وَالْحَسَنَ حُجَّتُهُ

و گواه گيرم تو را اى مولاى من كه على امير مؤ منان حجت خدا است و حسن حجت او است

وَالْحُسَيْنَ حُجَّتُهُ وَعَلِىَّ بْنَ الْحُسَيْنِ حُجَّتُهُ وَمُحَمَّدَ بْنَ عَلِي حُجَّتُهُ

و حسين حجت او است و على بن الحسين حجت او است و محمد بن على حجت او است

وَجَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍّ حُجَّتُهُ وَموُسَى بْنَ جَعْفَرٍ حُجَّتُهُ وَعَلِىَّ بْنَ موُسى حُجَّتُهُ

و جعفر بن محمد حجت او است و موسى بن جعفر حجت او است و على بن موسى حجت او است

وَمُحَمَّدَ بْنَ عَلِي حُجَّتُهُ وَعَلِىَّ بْنَ مُحَمَّدٍ حُجَّتُهُ وَالْحَسَنَ بْنَ عَلِي حُجَّتُهُ

و محمد بن على حجت او است و على بن محمد حجت او است و حسن بن على حجت او است

وَاَشْهَدُ اَ نَّكَ حُجَّةُ اللَّهِ اَنْتُمُ الاَْوَّلُ وَالاْ خِرُ وَاَنَّ رَجْعَتَكُمْ حَقُّ لا رَيْبَ فيها

و گواهى دهم كه تو حجت خدائى ، شمائيد اول و آخر و مسلماً بازگشت شما حق است كه شكى در آن نيست

يَوْمَ لا يَنْفَعُ نَفْساً ايمانُها لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ

روزى كه سود ندهد كسى را ايمانش كه پيش از آن ايمان نياورده

اَوْ كَسَبَتْ فى ايمانِها خَيْراً وَاَنَّ الْمَوْتَ حَقُّ وَاَنَّ ناكِراً وَنَكيراً حَقُّ

يا در (مدت ) ايمان خويش كار خيرى انجام نداده و همانا مرگ حق است و ناكر و نكير (دو فرشته سؤ ال قبر) حق است

وَاَشْهَدُ اَنَّ النَّشْرَ حَقُّ وَالْبَعْثَ حَقُّ وَاَنَّ الصِّراطَ حَقُّ وَالْمِرْصادَ حَقُّ

و گواهى دهم كه زنده شدن پس از مرگ حق است و برانگيخته شده حق است و صراط حق است و مرصاد (كمينگاه ) حق است

وَالْميزانَ حَقُّ وَالْحَشْرَ حَقُّ وَالْحِسابَ حَقُّ وَالْجَنَّةَ وَالنّارَ حَقُّ

و ميزان حق است و حشر (در قيامت ) حق است و حساب حق است و بهشت و دوزخ حق است

وَالْوَعْدَ وَالْوَعيدَ بِهِما حَقُّ يا مَوْلاىَ شَقِىَ مَنْ خالَفَكُمْ وَسَعِدَ مَنْ

و وعده و تهديد درباره آن دو حق است. اى مولاى من بدبخت است كسى كه مخالفت شما را كرد و سعادتمند است كسى كه

اَطاعَكُمْ فَاشْهَدْ عَلى ما اَشْهَدْتُكَ عَلَيْهِ وَاَ نَا وَلِىُّ لَكَ بَرىٌ مِنْ عَدُوِّكَ

پيرويتان كرد ، پس گواهى ده بر آنچه تو را بر آن گواه گرفتم و من دوست تو هستم و بيزارم از دشمنت

فَالْحَقُّ ما رَضيتُموُهُ وَالْباطِلُ ما اَسْخَطْتُموُهُ وَالْمَعْروُفُ ما اَمَرْتُمْ بِهِ

حق آنست كه شما پسند كرديد و باطل همانست كه شما بدان خشم كرديد و معروف (و كار نيك ) همان بودكه شما بدان دستور داديد

وَالْمُنْكَرُ ما نَهَيْتُمْ عَنْهُ فَنَفْسى مُؤْمِنَةٌ بِاللَّهِ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ

و منكر (و كار زشت ) همان بود كه شما از آن جلوگيرى و نهى كرديد، من ايمان دارم به خداى يگانه اى كه شريك ندارد

وَبِرَسوُلِهِ وَبِاَميرِ الْمُؤْمِنينَ وَبِكُمْ يا مَوْلاىَ اَوَّلِكُمْ وَآخِرِكُمْ

و به رسول او و به امير مؤ منان و به شما اى مولاى من از اول تا آخرتان

وَنُصْرَتى مُعَدَّةٌ لَكُمْ وَمَوَدَّتى خالِصَةٌ لَكُمْ آمينَ آمينَ

و ياريم براى شما آماده است و دوستيم خالص و پاك براى شما است آمين آمين

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ نَبِىِّ رَحْمَتِكَ

 خدايا از تو خواهم كه درود فرستى بر محمد پيامبر رحمتت

وَكَلِمَةِ نوُرِكَ وَاَنْ تَمْلاََ قَلْبى نوُرَ الْيَقينِ وَصَدْرى نوُرَ الا يمانِ

و كلمه نورت و ديگر آنكه پركنى دل مرا با نور يقين و سينه ام را با نور ايمان

وَفِكْرى نوُرَ النِّيّاتِ وَعَزْمى نوُرَ الْعِلْمِ وَقُوَّتى نوُرَ الْعَمَلِ وَلِسانى نوُرَ الصِّدْقِ

و انديشه ام را با نور تصميمها و اراده ام را با نور علم و نيرويم را با نور عمل و زبانم را با نور راستگوئى

وَدينى نوُرَ الْبَصآئِرِ مِنْ عِنْدِكَ وَبَصَرى نوُرَ الضِّيآءِ

و دين و مذهبم را با نور بينائيهائى از نزد خودت و چشمم را با نور روشنائى

وَسَمْعى نوُرَ الْحِكْمَةِ وَمَوَدَّتى نوُرَ الْمُوالاةِ لِمُحَمَّدٍ وَآلِهِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ

و گوشم را با نور فرزانگى و حكمت و دوستيم را با نور موالات محمد و آلش عليهم السلام

حَتّى اَ لْقاكَ وَقَدْ وَفَيْتُ بِعَهْدِكَ وَميثاقِكَ فَتُغَشّيَنى رَحْمَتُكَ

تا تو را ديدار كنم و من به عهد و پيمان تو وفا كردم پس رحمت خود را بر من بپوشان

يا وَلِىُّ يا حَميدُ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ حُجَّتِكَ فى اَرْضِكَ

اى سرپرست و اى ستوده خدايا درود فرست بر محمد حجت تو در روى زمينت

وَخَليفَتِكَ فى بِلادِكَ وَالدّاعى اِلى سَبيلِكَ وَالْقآئِمِ بِقِسْطِكَ وَالثّآئِرِ

و جانشين تو در شهرهايت و دعوت كننده بسوى راهت و قيام كننده به عدل و دادت و انقلاب كننده

بِاَمْرِكَ وَلِىِّ الْمُؤْمِنينَ وَبَوارِ الْكافِرينَ وَمُجَلِّى الظُّلْمَةِ وَمُنيرِ الْحَقِّ

به دستور تو، دوست مؤ منان و نابودى كافران و برطرف كننده تاريكى و روشن كننده حق

وَالنّاطِقِ بِالْحِكْمَةِ وَالصِّدْقِ وَكَلِمَتِكَ التّآمَّةِ فى اَرْضِكَ الْمُرْتَقِبِ الْخآئِفِ

و گوياى به حكمت و راستى و آن كلمه (دستور و فرمان ) كاملت در روى زمين كه در حال انتظار و هراس بسر برد

وَالْوَلِىِّ النّاصِحِ سَفينَةِ النَّجاةِ وَعَلَمِ الْهُدى وَنوُرِ اَبْصارِ الْوَرى

و آن سرپرست خيرخواه و كشتى نجات و پرچم هدايت و روشنى ديدگان مردم

وَخَيْرِ مَنْ تَقَمَّصَ وَارْتَدى وَمُجَلِّى الْعَمى الَّذى يَمْلاَُ الاَْرْضَ عَدْلاً وَقِسْطاً

و بهترين كسى كه جامه ورداء ببر كرد و زداينده گمراهى آنكس كه پركند زمين را از عدل و داد

كَما مُلِئَتْ ظُلْماً وَجَوْراً اِنَّكَ عَلى كُلِّشَىْءٍ قَديرٌ

چنانچه پرشده باشد از ستم و بيدادگرى كه براستى تو بر هر چيز توانائى

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى وَلِيِّكَ وَابْنِ اَوْلِيآئِكَ الَّذينَ فَرَضْتَ طاعَتَهُمْ

خدايا درود فرست بر بنده مقرب درگاهت و فرزند بندگان مقربت آنانكه فرض كردى فرمانبرداريشان را

وَاَوْجَبْتَ حَقَّهُمْ وَاَذْهَبْتَ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَطَهَّرْتَهُمْ تَطْهيراً

و واجب گرداندى حقشان را و دور كردى از ايشان پليدى را و بخوبى پاكيزه شان كردى

اَللّهُمَّ انْصُرْهُ وَانْتَصِرْ بِهِ لِدينِكَ وَانْصُرْ بِهِ اَوْلِيآئَكَ وَاَوْلِيآئَهُ وَشيعَتَهُ

خدايا ياريش كن و بدست او دينت را يارى كن و يارى كن بوسيله او دوستان خودت و دوستان او و شيعيان

وَاَنْصارَهُ وَاجْعَلْنا مِنْهُمْ اَللّهُمَّ اَعِذْهُ مِنْ شَرِّ كُلِّ باغٍ وَطاغٍ وَمِنْ شَرِّ جَميعِ خَلْقِكَ

و ياورانش را و ما را نيز از آنان قرار ده خدايا نگاهش دار از شر هر متجاوز و سركشى و از شر همه مخلوق خودت

وَاحْفَظْهُ مِنْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ وَعَنْ يَمينِهِ

و محافظتش كن از پيش رُويش و از پشت سرش و از سمت راستش

وَعَنْ شِمالِهِ وَاحْرُسْهُ وَامْنَعْهُ مِنْ اَنْ يوُصَلَ اِلَيْهِ بِسُوَّءٍ

و از طرف چپش و پاسداريش كن و نگاهش دار از اينكه گزند و آسيبى بدو رسد

وَاحْفَظْ فيهِ رَسوُلَكَ وَآلَ رَسوُلِكَ وَاَظْهِرْ بِهِ الْعَدْلَ وَاَيِّدْهُ بِالنَّصْرِ وَانْصُرْ ناصِريهِ

و (شوكت و عزت ) رسول و آل رسولت را در (وجود) او حفظ فرما و آشكار (يا پيروز) گردان بدست او عدل و داد را

و بياريت كمكش كن

وَاخْذُلْ خاذِليهِ وَاقْصِمْ قاصِميهِ وَاقْصِمْ بِهِ جَبابِرَةَ الْكُفْرِ

و ياورش را نيز يارى كن و هر كه دست از ياريش بردارد خوار گردان و در هم شكن شكننده اش را و بشكن بدست او قدرت

وَاقْتُلْ بِهِ الْكُفّارَ وَالْمُنافِقينَ وَجَميعَ الْمُلْحِدينَ حَيْثُ كانوُا مِنْ مَشارِقِ الاَْرْضِ

و شوكت كافران را و آنان را بدست آن حضرت به خاك هلاك افكن و هم چنين منافقان و همه بى دينان ستيزه جو را در هر جا هستند

 از خاورهاى زمين

وَمَغارِبِها بَرِّها وَبَحْرِها وَامْلاَْ بِهِ الاَْرْضَ عَدْلاً

و باخترهاى آن چه در خشكى و چه در دريا، و پركن بوسيله او زمين را از عدل و داد

وَاَظْهِرْ بِهِ دينَ نَبِيِّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَاجْعَلْنِى اللّهُمَّ مِنْ اَنْصارِهِ

و آشكار (يا پيروز) كن بوسيله اش دين پيامبرت صلى اللّه عليه و آله را و قرار ده خدايا مرا نيز از ياران

وَاَعْوانِهِ وَاَتْباعِهِ وَشيعَتِهِ وَاَرِنى فى آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلامُ ما يَاْمُلوُنَ

و كمك كاران و پيروان و شيعيانش و به من به نما در مورد آل محمد عليهم السلام آنچه را آرزو داشتند

وَفى عَدُوِّهِمْ ما يَحْذَروُنَ اِلهَ الْحَقِّ آمينَ يا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ

و در مورد دشمنشان آنچه از آن مى ترسند مستجاب گردان اى معبود حق

        در غــم هـجــــر رخ تــو در ســـوز و گــــدازيـم

تـا به كی زين غم جانكاه، بسوزيم و بسازيم         

        آيــد آن روز كـه در بـاز كـنی ، پرده گـشـــايی

تـا به خاك قدمت ، جان و سـر خويش ببـازيم         

               هر کس به کسی نازد و من هم به تو نازم
               ای کاش که جان بر سر کوی تو ببازم

               ترسم که بيايی و من آن روز نباشم
               ای کاش که من خاک سر راه تو باشم

               شايد که دگر ميکده را درک نکردم
               يکبار بيا تا که به دور تو بگردم ، من منتظرم... من منتظرم...

اَينَ حاصِدُ فُرُوعِ الغَیِّ وَ الشِّقاقِ ، اَينَ طامِسُ اثارِ الزَّيغِ وَ الاَهواءِ

همه ما از قول پيامبر صلی الله عليه و آله شنيده‌ايم که « برترين اعمال انتظار فرج است » ولی آيا تا کنون از خود پرسيده‌ايم که چگونه می‌توان يک عمل قلبی را از روی اختيار انجام داد؟ به نظر می‌رسد که حالت انتظار يک حالت قلبی است که در زمان دوری از چيزی يا کسی که برای ما محبوب است به طور ناخود آگاه در ما ايجاد می‌شود. پس چطور امکان دارد پيامبر به عملی فرمان دهند که تحت اختيار انسان نيست! زيرا تنها اعمال اختياری است که می‌توانند مورد امر و نهی قرار گيرند. اينجا معلوم مي‌شود که خود حالت انتظار نيست که ما می‌توانيم آن را ايجاد کنيم، بلکه ما می‌توانيم مقدمات پديد آمدن آن را در خود ايجاد کنيم. با ايجاد مقدمات حال انتظار که اختياری است می‌توان به بزرگترين و برترين عبادت خداوند دست يافت و خداوند بزرگ عالم را در اين دوران تاريک غيبت از خود خشنود ساخت.

مقدمات ايجاد حالت انتظار به سه بخش تقسيم می‌شوند:

۱- يقين داشتن به ظهور محبوب

۲- نزديک دانستن زمان ظهور او

۳- دوست داشت ظهور او و دوست داشتن خود او

جان‌های ما برای ظهور پدر محبوبمان و ديدن روی دلگشای او پر می‌کشد. ما که هيچگاه نتوانسته‌ايم پيامبر خود را ببينيم بايد بدانيم که او شبيه‌ترين کسان به رسول خداست.

هيچ عملی در نزد خداوند محبوب‌تر از اين نيست که انسان در مشکلات و گرفتاری‌هايش و در حين تلاش برای حل آنها،  منتظر باشد تا خدا مشکلش را حل کند. يعنی انسان بداند که فقط خداست که می‌تواند به او کمک کند و در نتيجه به هيچ کسی جز خداوند اميد ندارد. البته از ديگران کمک می‌گيرد و برای حل مشکلات تدبير و انديشه می‌کند، ولی در دلش اميدش به خداست نه به مردم. زيرا می‌داند که ناجی حقيقی خداست و مردم تنها وسيله هستند.

پس اگر برترين عبادت خداوند اين است که در حالت رضا و تسليم و توکل بر خدا باشيم و منتظر باشيم خداوند مشکل ما را حل کند، تصور کنيد حالت کسی که منتظر است خداوند با ظهور ناجی بشريت، تمام مشکلات او را حل کند، چقدر در نزد خداوند محبوب است. و باز تصور کنيد حال کسی را که منتظر است تا خداوند با ظهور امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) نه تنها مشکلات او را بلکه مشکلات تمام بشريت را حل کند و انتظارش فقط به خاطر مشکلات خودش نباشد بلکه به خاطر مشکلات تمامی انسان‌ها باشد. يعنی در حين اينکه تلاش می‌کند به ديگران کمک کند و مشکلاتشان را حل کند، می‌داند که حل نهايی و واقعی همه مشکلات به دست با برکت مولايش است.

ولی باز هم حالت بالاتر و برتر و عظيم‌تری وجود دارد، و آن حال کسی است که شديداً در قلبش منتظر است و هر لحظه اين انتظار را با تمام قلبش احساس می‌کند که حضرت ولی عصر ظهور کند و هدايت و ايمان به سوی خداوند در جهان ظاهر شود. يعنی اين فرد نه تنها به خاطر دوری خودش از خداوند و بی ايمانی خودش رنج می‌برد، بلکه از بی دينی و عصيان خداوند توسط انسان های ديگر، و دوری ايشان از هدفی که به خاطر آن خلق شده‌اند، نيز بسيار غمناک و ناراحت است. و در کنار تمام تلاشی که برای هدايت و کمک دينی به ديگران می‌کند در قلبش می‌داند که هدايت نهايی و ايمان حقيقی پس از ظهور امام عصر در قلب همه مردم جهان مستقر خواهد شد. پس ببينيد که چگونه با تمام وجودش منتظر است تا حضرت صاحب الزمان (عج) ظهور کند و دست هدايت و علم و نجات بر سر تمامی بشريت از جمله خود او بکشد.

ولی اين پايان مراتب بلند و ملکوتی انتظار فرج نيست. برترين اعمال انتظار فرج است و برترين انتظار فرج آن است که از اين جهت منتظر نجات دهنده باشيم که او ناجی تمامی مستضعفين جهان از شر ظلم‌ها و جنايت‌های روزگار است و او را آخرين و برترين ناجی می‌دانيم. اما و هزار اما که مظلوم‌ترين و مستضعف‌ترين انسان‌های عالم همانا خود اهل‌بيت بوده و هستند. ظلم‌هايی که به اميرالمؤمنين (ع) از سوی ظالمين هم عصر ايشان بر ايشان وارد شد. واقعه سوزناک و عجيب کربلا که هنوز که هنوزه مظهر مظلوميت در تمامی عالم شناخته می‌شود و ... و در حال حاضر خود مولای ما در سخت‌ترين شرايط و جانکاه‌ترين اوضاع می‌باشند. زيرا از طرفی ظلم‌ها و ستم‌هايی که بر انسان‌های گوشه و کنار عالم در اين قرن ها بر مردم جهان رفته است قلب عدالت طلب ايشان را می‌آزارد و از طرف ديگر جهل شيعيانِ خودشان که هر روز از دين و دينداری فاصله می‌گيرند و در منجلاب دنياپرستی و بی‌دينی فرو می‌روند، قلب پرعطوفت و مهربان اين پدر مهربانمان را آزرده می‌کند. چرا که او در حال حاضر تنها پدر اين امت است و چه کسی از دردهای يک پدر به خاطر مشکلات فرزندانش آگاه است؟!

اگر خواستار هدایت و رشد باشی ، رهنمون خواهی شد و اگر در پی چیزی باشی ، آن را خواهی یافت.

حضرت مهدی (عج)

عيد آسمانی زمينيان بر يافتگان ضيافت بندگی و بخشودگی مبارک باد.

                 عزیزم کاسـه چشـمم سـرایت                           میان هر دو چشمم جای پایت

                 از آن ترسـم که غافل پا گذاری                           نشـیـند خار مـژگـانم به پـایـت

خداوندا ! مى‏خواهم به تو نزديك شوم ، فرمود : قرب من از آن كسى است كه شـب قدر بيدار شود.

خداوندا ! رحمتت را مى‏خواهم ، فرمود : رحمتم از آن كسى است كه در شب قدر به مسكينان رحمت كند.

خداوندا ! جواز گذشتن از صراط را از تو مى‏خواهم فرمود : آن، از آن كسى است كه در شب قدر صدقه‏اى بدهد.

‏خداوندا ! از درختان بهشت و از ميوه ‏هايش مى‏خواهم ، فرمود : آنها از آن كسى است كه در شب قدر تسبيحش را انجام دهد.

خداوندا ! رهايى از جهنم را مى‏خواهم ، فرمود : آن، از آن كسى است كه در شب قدر استغفار كند.

خداوندا ! خشنودى تو را مى‏خواهم ، فرمود : خشنودى من از آن كسى است كه در شب قدر دو ركعت نماز بگذارد.

بخاری و مسلم که دو تن از معتبرترين محدثان اهل تسنن هستند؛ درباره دوران حكومت حضرت مهدی (عج) از پيامبر اکرم صلوات الله عليه و آله چنين نقل کرده‌اند :

به خدايی که جانم در دست اوست در آينده‌ای نه چندان دور ، پسر مريم (عيسی) در ميان شما خواهد بود. وی به شريعت اسلام حکم خواهد کرد ، صليب‌ها را می‌شکند ، گوشت خوک را تحريم می‌کند ، جزيه منتفی می‌شود ، وضع دارايی مردم آنچنان رو به راه می‌شود که کسی از کسی مالی نمی‌پذيرد ، در آن زمان آنچه دارای ارزش است بندگی خدا و خضوع در برابر اوست ... چگونه خواهيد بود آنگاه که پسر مريم به ميانتان خواهد آمد در حالی که امام شما از ميان خودتان (يعنی مسلمين) خواهد بود؟

علی ناصف ، مولف «التاج»، در پاورقی برای توضيح حديث فوق می‌نويسد : « قبلاً گذشت که خليفه‌ای که عيسی (ع) در زمان او فرود می‌آيد ، مهدی (ع) است و در حديثی آمده است که گروهی به عيسی (ع) پيشنهاد می‌کنند برای نماز جماعت جلو بايستد اما او می‌گويد : « اين حق امام شماست که امامت کند و برايتان نماز بخواند »

قَد اَفلَحَت اُمَّة اَنَا اَوَّلُها و عيسی آخِرُها فَيُصَلّی خَلفَ رَجُلٍ مِن وُلدی

همانا رستگارند امتی که اول آنها من و آخرشان عيسی(ع) است که پشت سر مردی از فرزندان من نماز می‌گزارد .

     بـاز امـشــــب بـوی طـــوفـان می دهـم                            

بــوی دلـتــنــــگـــی بـــاران مـی دهـــم

     حــلـقـه اش ایـن تـیـغ بـر جانم کشـــید                           

بــاز آتــش در نــیـســـتــانــم کــشــــیـد

     آه ای غــوغـــــای پــنـــهـــــان در دلــــم                           

کـیـســـتـی ای زخـم هـــجـران در دلــم

     کـیـســـتـی ای رنـگ بـی رنــگــــی مـن                           

هـمــنــشــــیـن وقـت دلــتـنـگــــی مــن

     کــیــســـتـی ای نــاز جـان افــــروخـتـــه                          

 انـــــتـــــظـار   دیـــدگــــــان  دوخـــــتــه

     کـیـســـتی ای نـالــه هــــای نا صــــبـور                           

کــیــســـــتــی ای راز دریـــــاهـــای دور

     کــیـســــتـی ای زخــــم هــا را الــتـیـام                           

کــیـســــتـی ای ذوالــفــقـــار در نـیــام

     کــــهـنـه شــــد درد فــراقــت ای دریـــغ                           

کـُشــــتـی ام از اشـــتـیـاقـــت ای دریغ

     آه ای امــیــــــد فـــــــردا بـــــاز گــــــــرد                           

بــاز گـــــرد ای داغ دلـهـــا ، بـاز گــــــرد

     بـاز گـــرد ای خـوش تـریــن رویــــای مـا                            

ای نـیـســـــتـــانـی تـــــریـــن آوای مـــا

     ای ابـــــر مــــرد زمـــــان ای راد مــــــرد                          

بــاز گــــرد ، آخــر خــــدا را بــاز گـــــــرد

     کـور شـــد چشـــمـی کـه بر ره دوختم                          

ســـوخـتم از ســــــوز حسـرت سـوختم     

     در خـــیـالـت هر نـفـس دل بســـتـه ام                          

طـــاق نـصــــرت بــر در دل بـســــتـه ام

     ای ســــــوار بــادهـــای عــاشـــــــقــی                         

ای بــــهـــار دشــــــــــتـــهــای رازقــــی

     روشــــــــــــنـای مــعـبـد افلـاکـــــــــیـان                         

ای چـــــــــراغ راه هــای خــاکـــــــــیــان

     بـاز گــــو فـصــــــل خــطـاب خــویـش را                          

آخــــریـن حــرف کــــــتـاب خـــویـــش را

     تا عـیان گـــردد خدای حُســن کیســت                          

انـتــها و ابــتـدای حُســـــن کـیـســـــت

     گــُـل کــــنـد در جــلـوه ات پــروردگـــــار                          

 آخــــریـن اعــــــجـاز ذات کــــــــردگــــار

     آخــــریـن زلـــــــف بـــــلـنـد تــــــافـــتــه                           

آخـــــریـن گـیـســـــوی در هـم بـــافـتـه

     آخـــــریــن ابــروی مـحـــــراب آفــــــریـن                          

آخـــریـن چـشــــــمـان مـهتـــاب آفـرین

     آخـــریـن مـژگــان شــوخ ســـیـنـه سوز                         

آخـــریـن خــال ســــــیـاه جــــان فـــروز

     آخـــــریــن بـــالا بــلـــنــد دلــنـشــــیـن                          

آخــــریــن خـــــانــه بــر انـــداز زمـیـــــن

     آخـــریـن لـبـخــــنـد رویـایـی عـشـــــق                          

آخـــریــن دســـــت اهـورایی عـشـــــق

     آخـریـن خــــانـه بـه دوش لـالـــه پــوش                          

آخرین صــــحرا نشـــیـن خــیـمـه دوش

     آخــــــریـن شـــــــرح بـیـــان کـــــــربـلـا                           

آخــــریـن مـرثـیـه خـــــــوان کــــــــربـلـا

     کـــــــربلـا ایـن اشــــــک مـی بـارد بیـا                           

الـــغــمـــــه بـــوی تــــو را دارد بـیـــــــا

     بی تو این شب سخت طوفانی شــده                          

چــهـــار فـصـــل مـا زمســــتانی شـده

     گــــرم ، بی تـو ســـرد مـی گــریَم بیـا                           

بـی تـو بـاری درد مـی گـــــــــریَم بـیـــا

      تــا کــنـارت بـُغـذهـا را ســـــر کـــنیـم                          

در کــنــــارت یـــادی از مـــادر کـــــنـیـم