| تبليغات | X |
يَمْلَاُ الاَرضَ قِسطاً وَ عَدلاً كَما مُلِئَت جَوراً وَ ظُلماً
زمین را پر از عدل و داد مىكند ، همانگونه كه پر از جور و ستم شده باشد.
امام صادقعلیه السلام درباره فراگیر بودن عدل مهدوى فرمود
اَما وَ اللَّهِ ليَدْخُلَنَّ عَلَيْهِم عَدلُهُ جَوْفَ بُيُوتِهِمْ كَما يَدْخُلُ الحَرُّ وَ القَرُّ
به خدا سـوگـند عدالت آن حضـرت از درهـاى بسـته بر خـانههاى آنها وارد مىشود ، آنگـونه كـه سـرما و گـرما به داخل خـانههـا نفوذ مىكند.
سالروز ولادت حضرت معصومه (س) بر حضرت ولی عصر (عج) و عاشقان و منتظران آن حضرت مبارک باد.
لقب حضرت معصومه (س) « كريمه اهل بيت » است. اين لقب نيز بر اساس رؤياى صادقانه يكى از بزرگان ، از سوى اهل بيت به اين بانوى گرانقدر داده شده است. ماجراى اين رؤياى صادقانه بدين شرح است :
مرحوم آيت اللّه سيّد محمود مرعشى نجفى ، پدر بزرگوار آيت اللّه سيد شهاب الدين مرعشى (ره) بسيار علاقه مند بود كه محل قبر شريف حضرت فاطمه زهرا (س) را به دست آورد. ختم مجرّبى انتخاب كرد و چهل شب به آن پرداخت. شب چهلم پس از به پايان رساندن ختم و توسّل بسيار ، استراحت كرد. در عالم رؤيا به محضر مقدّس حضرت باقر (ع) و يا امام صادق (ع) مشرّف شد.
امام به ايشان فرمودند:
« عَلَيْكَ بِكَرِيمَةِ اَهْل ِ الْبَْيت ِ»
ايشان به گمان اينكه منظور امام (ع) حضرت زهرا (س) است ، عرض كرد: قربانت گردم ، من اين ختم قرآن را براى دانستن محل دقيق قبر شريف آن حضرت گرفتم تا بهتر به زيارتش مشرّف شوم. امام فرمود: منظور من قبر شريف حضرت معصومه در قم است. سپس افزود: به دليل مصالحى خداوند مى خواهد محل قبر شريف حضرت زهرا (س) پنهان بماند؛ از اين رو قبر حضرت معصومه(س) را تجلّى گاه قبر شريف حضرت زهرا(س) قرار داده است. اگر قرار بود قبر آن حضرت ظاهر باشد و جلال و جبروتى براى آن مقدّر بود خداوند همان جلال و جبروت را به قبر مطهّر حضرت معصومه(س) داده است. مرحوم مرعشى نجفى هنگامى كه از خواب برخاست ، تصميم گرفت رخت سفر بر بندد و به قصد زيارت حضرت معصومه (س) رهسپار ايران شود. وى بى درنگ آماده سفر شدو همراه خانواده اش نجف اشرف را به قصد زيارت كريمه اهل بيت ترك كرد.
شیخ صدوق در کتاب « کمال الدین » از مظفر علوی ، او با چند واسطه از عمار ساباطی روایت نموده ، او گفته که : به خدمت امام صادق (ع) عرض کردم که : عبادتی که در ایام دولت باطل انجام می شود به اقتدای امامی از شما که از راه تقیه ، امامتش را مخفی و پنهان می دارد افضل است یا عبادتی که در ایام ظهور حق با امام ظاهری از شما ، انجام داده می شود؟ حضرت فرمود : یا عمار! به خدا سوگند تصدّق در پنهانی اففضل است نسبت به تصدّقی که در آشکارا صورت می گیرد و همچنین عبادت پنهانی شما در ایام دولت باطل به اقتدای امام مستور به جهت خوف شما از دشمنان افضل است نسبت به عبادت کسی که در ایام حق به اقتدای تبعیت امام ظاهر انجام می دهد و نیست عبادتی که در ایام دولت باطل با خوف انجام داده می شود مانند عبادتی که در ایام دولت حق با امنیت به عمل آورده می شود.
راوی گوید : عرض کردم که : فدای شما شوم ، پس بنا به فرموده شما دیگر آرزو نکنیم که از اصحاب قائم (عج) بشویم .
حضرت فرمود : سبحان الله! آیا دوست ندارید که خدای تعالی حق و عدل را در جهان ظاهر گرداند و حال همه خلایق را خوب کند که خدای تعالی سخن خلایق را یکی کرده ، ایشان را به یک دین جمع بکند و به میان دلهای مختلف الفت بیاندازد و در روی زمین به خدا معصیت کرده نشود و حدود الهی در میان خلایق جاری گردد و حق به دست اهلش برگردد و آن را اظهار بکنند تا اینکه چیزی از حق به سبب خوف از خلق مخفی و پنهان داشته نشود.
یا عمار آگاه باش! به خدا سوگند یاد می کنم کسی از شما با این حالت که شما در آن هستید وفات نمی یابد مگر اینکه در نزد خدای تعالی از بسیاری از شهدای بدر و احد افضل می باشد ، پس مژده باد شما را.
اَينَ مُعِزُّ الاَولِياءِ وَ مُذِلُّ الاَعداءِ
اَينَ جامِعُ الکَلُِمَةِ عَلَی التَّقوی
اَينَ بابُ اللهِ الَّذی مِنهُ يُؤتی
شیخ صدوق در کتاب « کمال الدین » از همدانی ، او با چند واسطه ار عمرو بن ثابت روایت کرده ، او گفته که : سید الساجدین (ع) فرمود که : هر که در ایام غیبت قائم (عج) در ولایت و دوستی ما ثابت قدم باشد ، خدای تعالی به او اجر هزار نفر شهید را عطا می کند که مانند شهدای بدر و احد هستند.
احمد بن محمد بن خالد برقی در کتاب « محاسن » از سندی ، او از جدش روایت نموده که : به خدمت حضرت امام صادق (ع) عرض کردم که : چه می فرمایی در خصوص کسی که به انتظار و آرزوی فرج قائم (عج) وفات می یابد؟ فرمود : او به منزله کسی است که در وقت ظهور در زیر خیمه ای باشد که برای آن حضرت برپا میشود. این را فرمود و بعد از اندک زمانی فرمود : او به منزله کسی است که با رسول خدا (ص) باشد.
در کتاب مذکور از ابن فضال ، او با چند واسطه از علاء بن سیابه روایت نموده ، او گفته که : امام صادق (ع) فرمود که : هر که از شما در انتظار امر فرج قائم (عج) وفات نماید ، مانند کسی است که در خیمه قائم (عج) باشد.
شیخ صدوق در کتاب « کمال الدین » از مظفر علوی ، او با چند واسطه از عبد الحمید واسطی روایت کرده که : به خدمت امام باقر (ع) عرض کردم که : حال کسی در انتظار و آرزوی فرج قائم (عج) باشد و پیش از فرج آن حضرت وفات نماید چگونه است؟ حضرت امام باقر (ع) فرمود : او به منزله کسی است که در خدمت قائم (عج) با شمشیر خود جهاد نماید و مانند کسی است که در خدمت آن حضرت شهید شود و برای او دو بار شهادت اتفاق افتاده باشد.
انـدر آييــنه دل، عكـــس شــهی می طـلبـم
بـه حــريم حـرم دوســــت، رهی می طـلبـم
روز و شب ناله زنان، ندبه كنان، اشك فشان
از خـــدا ديــدن رخســـــار مهی می طــلبـم
« طُوبی لَهُم وَ حُسنُ مَابٍ »
شیخ صدوق در کتاب « کمال الدین » و کتاب « معانی الاخبار » از مظفر علوی ، او با چند واسطه از ابی بصیر روایت کرده که حضرت امام صادق (ع) فرمود : طوبی باد برای کسی که در ایام غیبت قائم ما (عج) به امر ما چنگ بزند و دلش بعد از هدایت یافتن از حق بر نگردد. عرض کردم که : فدای تو شوم ، طوبی چیست؟ فرمود طوبی درختی است در بهشت که ریشه اش در قصر علی بن ابیطالب (ع) است . هیچ مومنی نیست مگر اینکه شاخه ای از شاخه های آن در قصر وی می باشد.
همچنین شیخ صدوق در کتاب « خصال » از اصول اربعمائه نقل نموده که : امیر المومنین (ع) فرمود : منتظر فرج باشید و از رحمت خدا نومید نشوید ، زیرا که درسترین عمل ها نزد خدای تعالی انتظار فرج است.
سالروز شهادت امام جعفر صادق (ع) بر حضرت ولی عصر (عج) و منتظرانش تسلیت باد.
ابوجعفر فزاری میگوید : امام صادق (ع) یکی از غلامان خود به نام مصادف را فرا خواند ؛ هزار دینار به او داد و فرمود : به خاطر تامین مقداری از مخارج خانواده ما برای تجارت به مصر برو . مصادف به همراه بازرگانان حرکت کرد ، به نزدیکیهای مصر که رسیدند با قافلهای مواجه شدند که از مصر بیرون میآمد . از افراد آن کاروان درباره موقعیت کالایشان در مصر پرسیدند ، آنها اظهار داشتند که کالاهای شما از کالاهایی است که اکنون در این شهر کمیاب است . همه بازرگانان همسوگند و همپیمان شدند که کالاهای خود را به کمتر از دو برابر نفروشند . وارد مصر شدند و کالای خود را با سود صد در صد به فروش رساندند و به مدینه بازگشتند .
مصادف به حضور امام صادق (ع) مشرف شد ، دو کیسه هزار دیناری را در برابر حضرت گذاشت و عرض کرد : یک کیسه اصل سرمایه است و دیگری سود آن! امام فرمود : این سود زیادی است ، مگر شما در این سفر چگونه تجارت کردید ؟ مصادف ماجرا را تعریف کرد . حضرت فرمود : پناه بر خدا! شما علیه مسلمانان همسوگند میشوید که هر دینار را به یک دینار سود بفروشید؟! آنگاه حضرت هزار دینار خود را برداشت و فرمود : این هزار دینار سرمایه من است و به سود دینار به دینار نیازی ندارم و بعد فرمود : مصادف! با شمشیرهای برهنه بازی کردن و بر (لبه تیز) آن دست کشیدن از کسب روزی حلال آن آسانتر است .
اِبنَ آدَمَ! اِن کُنتَ تُریدُ مِنَ الدُّنیا ما یَکفیکَ فَاِنَّ اَیسَرَ ما فیها یَکفیکَ وَ ان کُنتَ انّما تُریدُ ما لا یَکفیکَ فَانَّ کُلَّ ما فیها لا یَکفیکَ.
فرزند آدم! اگر از دنیا به قدر کفاف راضی باشی ، اندکی از آن تو را کافی است و اگر بیش از کفاف بخواهی همه آنچه در آن است نیز تو را کافی نیست .
حضرت علی علیه السلام
اَينَ قاطِعُ حَبائِلِ الکِذبِ وَ الاِفتِراءِ ، اَينَ مُبيدُ العُتاةِ وَ المَرَدَةِ ،
اَينَ مُستَاصِلُ اَهلِ العِنادِ وَ التَّضليلِ وَ الاِلحادِ
عمريست كه از حضور او جا مانديم
در غربت ســرد خويش تنها مانديم
او منتـظر اســت تا كـه ما برگــرديم
ماييـم كـه در غيبـت كـبری مـانديم
« ابراز ارادت » به ساحت قدسى حضرت مهدى (عج) ، از مهمترين وظايفى است كه منتظران آن امام عزيز در عصر غيبت دارند. اين مهم مفهومى است كه مىتواند مصاديق مختلفى داشته باشد مانند دادن صدقه به قصد سلامتى آن امام همام ، هديه كردن ثواب اعمال واجب يا مستحب به آن حضرت و مواردى از اين قبيل.
ترديدى نيست كه اين ابراز ارادت، گذرگاهى جهت ازدياد معرفت و محبت نسبت به آن عزيز غايب از نظر است و معرفت و محبت ، معبرى است تا به آن امام بزرگوار تقرب بيشترى حاصل كنيم. اين نوشتار را به دو مصداق موضوع ياد شده اختصاص دادهايم :
دادن صدقه به قصد سلامتى امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) :
دادن صدقه به قصد سلامتى امام عصر (عج) ، از جمله تكاليفى است كه منتظران آن امام بزرگوار در عصر غيبت بر عهده دارند. بدون شك آن حضرت بىنياز از آن است كه منتظران ، براى سلامتىاش صدقه بدهند ، ولى همان طور كه گفته شد ابراز ارادت به آن بزرگوار و اعلام تبعيت از آن حضرت نشانهها و علائمى دارد كه از آن جمله مىتوان علاقه به سلامتى حضرتش را عنوان نمود و اين كار - همان طور كه در زندگى شخصى خودمان با دادن صدقه تامين مىشود - نسبت به آن امام بزرگوار هم سارى و جارى است. مضافاْ اين كه بنا به روايتى از رسول اكرم صلي الله عليه و آله :هيچ بندهاى ايمان نياورد مگر آن كه من نزد او از خودش محبوبتر باشم، و خاندانم از خاندانش نزد او محبوبتر باشند و عترت من نزد او از عترت خودش محبوبتر باشند و ذات من از ذات خودش نزد او محبوبتر باشد.
با اين حساب اگر براى سلامتى خود يا خانواده خودمان صدقه مىدهيم اين كار براى كسى كه از ما و خاندانمان عزيزتر است اولى مىباشد؛ و چه كسى در اين خصوص عزيزتر و شايستهتر از حضرت مهدى (عج) ؟ بر همين اساس است كه مرحوم « سيدبن طاووس » به فرزندش چنين سفارش مىكند :
« ... پس در پيروى و وفادارى نسبت به آن حضرت به گونهاى باش كه خداوند و رسول او و پدران آن حضرت و خود او از تو مىخواهند و حوائج آن بزرگوار را بر خواستههاى خود مقدم بدار ، هنگامى كه نمازهاى حاجت را به جاى مىآورى ، صدقه دادن از سوى آن جناب را پيش از صدقه دادن از سوى خودت و عزيزانت قرار بده ... ».
چه نيكوست منتظران امام عصر (عج) ، روزانه به قصد سلامتى آن امام همام مبلغى به نيازمندان صدقه بدهند .
سيدبن طاووس ميگويد :
كسى كه ثواب نماز خود را - چه واجب و چه مستحب - براى رسول خدا صلىالله عليه و آله ، اميرمؤمنان و اوصياى گرامى او قرار بدهد ، خداوند ثواب نمازش را چند برابر مىكند ... و پيش از جدا شدن روح از بدنش به او مىگويند : اى فلان! دلت خوش و چشمت روشن باد بدانچه خداوند متعال براى تو مهيا كرده است .
بديهى است آن حضرت را به اين صدقات نيازى نيست ، ولى همان طور كه گفته شد اين كار ابراز ارادت به ساحت قدسى آن امام شريف و گذرگاهى است تا كسب محبت و تقرب به آن بزرگوار حاصل آيد. مضافاْ اين كه بر حسب روايات متعدد ، اعمال ما هر از چند گاه خدمت حضرتش عرضه مىشود و چون آن بزرگوار ، اين مقدار وفادارى را از ناحيه منتظرانش مشاهده كنند ، خرسند مىگردند و كدام توفيق براى منتظران از اين بالاتر كه لبخند رضايت و خرسندى بر لبان امام خود - كه جان عالميان فدايش باد - بنشانند؟ و اگر ما عملا خواستار سلامتى حضرتش باشيم و در اين راه از بذل مال دريغ نكنيم ، آيا آن منبع فيض ، سلامتى ما را از خداوند نخواهد خواست؟
هديه دادن ثواب اعمال مستحب به آن امام :
هديه دادن ثواب اعمال مستحب به آن امام شريف از ديگر مصاديق ابراز ارادت به آن حضرت است. در زندگى روزمره هديه و چشمروشنى گذرگاهى براى اعلام دوستى و نيز رفع كدورتهاست. روايات فراوانى از پيامبر اكرم صلىالله عليه و آله ، در اين خصوص وارد شده است. به دو روايت بسنده مىكنيم :
به يكديگر هديه بدهيد تا رشته محبتتان استوار شود؛ زيرا هديه محبت را بيفزايد و كينه و كدورت را از ميان ببرد.
از جمله تكاليف بندگان در عصر غيبت امام عصر (عج) ، هديه كردن ثواب طاعات و عبادات اعم از واجب و مستحب به آن حضرت و پدران بزرگوار ايشان است؛ زيرا اين كار باعث قبولى عبادات و ازدياد طاعات زياد بنده خواهد شد .
همچنين آن بزرگوار فرمود:
هيچ كس نبايد هديه برادرش را رد كند ، اگر توانست آن را عوض دهد.
هديه كردن ثواب و پاداش اعمال پسنديده به امام عصر (عج) ، از زيباترين و مستقيمترين راههايى است كه بيانگر ابراز محبت و وفادارى به آن حضرت است و همان طور كه در بحث صدقه به قصد سلامتى آن امام همام گفته شد؛ آن بزرگوار را به اين هدايا نيازى نيست ، بلكه ما به ابراز مودت و دوستى نسبت به آن حضرت نيازمنديم و براى رسيدن به اين مطلوب ، كدام راه مستقيمتر از هديه كردن پاداش اعمال نيكو به آن امام عزيز؟
مرحوم « صدرالاسلام همدانى » در كتاب « تكاليف الانام فى غيبة الامام » يا « پيوند معنوى با ساحت قدس مهدوى » مىنويسد:
از جمله تكاليف بندگان در عصر غيبت امام عصر (عج) ، هديه كردن ثواب طاعات و عبادات اعم از واجب و مستحب به آن حضرت و پدران بزرگوار ايشان است؛ زيرا اين كار باعث قبولى عبادات و ازدياد طاعات زياد بنده خواهد شد.
و در ادامه و به نقل از « سيدبن طاووس » روايتى را چنين مىآورد :
كسى كه ثواب نماز خود را - چه واجب و چه مستحب - براى رسول خدا صلىالله عليه و آله ، اميرمؤمنان و اوصياى گرامى او قرار بدهد ، خداوند ثواب نمازش را چند برابر مىكند و پيش از جدا شدن روح از بدنش به او مىگويند : اى فلان! دلت خوش و چشمت روشن باد بدانچه خداوند متعال براى تو مهيا كرده است.
هديه كردن پاداش اعمال به امام عصر (عج) ، منحصر به ثواب نماز نيست ، ثواب و پاداش هر گونه اعمال خير را مىتوان مشمول اين نكته قرار داد. چنانكه مرحوم « سيد محمدتقى موسوى اصفهانى » قرائت قرآن و غيره را مشمول اين نكته دانسته است.
هديه كردن ثواب و پاداش اعمال پسنديده به امام عصر (عج) ، از زيباترين و مستقيمترين راههايى است كه بيانگر ابراز محبت و وفادارى به آن حضرت است و همان طور كه در بحث صدقه به قصد سلامتى آن امام همام گفته شد؛ آن بزرگوار را به اين هدايا نيازى نيست ، بلكه ما به ابراز مودت و دوستى نسبت به آن حضرت نيازمنديم و براى رسيدن به اين مطلوب ، كدام راه مستقيمتر از هديه كردن پاداش اعمال نيكو به آن امام عزيز؟
همچنين مرحوم طبرسى در « النجم الثاقب » حج كردن به نيابت از سوى آن حضرت را عنوان نموده و اين كار را از قديم در ميان شيعيان امرى مرسوم دانسته است.
هديه نمودن پاداش اعمال نيك به ساحت قدسى حضرت مهدى (عج) ، امر پيچيدهاى نيست و به مقدمات عريض و طويلى نياز ندارد ، همين كه انسان نيت كند ثواب اين عمل نيك هديهاى براى امام عصر (عج) باشد، كفايت مىكند. چنانكه راوى از امام سؤال كرد چگونه نماز خود را هديه كند؟ امام جواب داد : ثواب نماز خود را براى پيامبر صلىالله عليه و آله ، و يا هر كدام از ائمه عليهمالسلام ، نيت مىكند و پس از سلام نماز بگويد : « اللهم انت السلام و منك السلام يا ذاالجلال و الاكرام ، صلى الله على محمد و آل محمد » . اينها ركعاتى بود هديه به بندهات محمد بن عبدالله ».
طبيعى است كه اين هديه مىتواند به هر كدام از معصومين ديگر از جمله حضرت مهدى (عج) ، تعلق بگيرد. از اينها بگذريم هديه دادن پاداش اعمال نيك به حضرت ولىعصر (عج) ، همان طور كه گفته شد موجب قبولى و ازدياد پاداش اعمال مىگردد و در حقيقت اين كار مهر تضمينى است بر قبولى عمل به شرط برخوردارى از ساير شرايط.
چه نيكو و پسنديده است كه منتظران در غيبت امام خود ، به آن حضرت ارادت ورزند و با دادن صدقه به قصد سلامتى آن حضرت و نيز اهداى پاداش اعمال پسنديده - چه واجب و چه مستحب - به آن عزيز غايب از نظر اعلام محبت كنند.
چهارده معصوم
ويژگی های انسان خوب از ديدگاه حضرت علی (ع) عبارتند از