| تبليغات | X |
روايتی از كلينی در كتاب كافی از حضرت امام جواد (ع) آمده است كه ايشان فرمودند : حضرت علی (ع) همراه امام حسن (ع) در حالی كه سلمان به همراه آنها بود وارد مسجد الحرام شدند و نشستند. ناگاه مردی خوش قيافه و خوش لباس آمد و بر امير المومنين علی (ع) سلام كرد و خدمت آن حضرت نشست. آن بزرگوار جواب سلام او را دادند. سپس گفت : يا امير المومنين من سه مسأله از شما می پرسم ، اگر پاسخ آنها را داديد خواهم دانست كه اين مردم در كار تو خلافی بزرگ مرتكب شده اند كه در دنيا و آخرت مسؤول آنند و در غير اين صورت می فهمم كه تو با آنان مساوی هستی و هيچ امتيازی بر آنان نداری.
حضرت علی (ع) فرمود : هر چه می خواهی سؤال كن. عرضه داشت : بگو ببينم ! اولاً اينكه وقتي انسان می خوابد روحش به كجا می رود ؟ ثانياً اينكه فراموشی و يادآوری چگونه به انسان دست مي دهد؟ و ثالثاً اينكه چطور مي شود كه فرزندان انسان به عموها يا دايی های خود شباهت می يابند؟
پس حضرت علی (ع) رو به امام حسن (ع) كرد و فرمود: جوابش را بده. امام حسن (ع) جوابش را داد. ايشان فرمود : اولاً اينكه وقتی شخصی می خوابد روحش وابسته به باد و باد وابسته به هواست تا وقتی كه صاحبش براي بيدار شدن نجنبد. پس اگر خداوند اجازه دهد كه روح به صاحبش برگردد ، روح آن باد را می كشد و باد هوا را ، پس روح باز می گردد و در پيكر صاحبش استقرار می يابد ، ولی اگر خداوند متعال اجازه بازگشت روح را ندهد ، هوا باد را و باد روح را خواهد كشيد و خواهد برد و تا روز محشر به صاحبش باز نگردد.
و اما راجع به ياد و فراموشی آن : دل هر كس در محفظه ای است كه بر آن سرپوشی نهاده شده ، هرگاه در آن حال بر محمد و آل محمد صلوات فرستد آن سرپوش از آن محفظه برداشته خواهد شد و دل پرتو می يابد و آنچه فراموش كرده بود به ياد می آورد ، ولی اگر بر محمد و آل او صلوات نفرستد يا از آن كم نهد ، سرپوش بر آن محفظه محكم شود ، دلش تار ، آنچه در نظر داشت فراموش گردد.
و اما آنچه راجع به نوزاد پرسيدی كه مانند عموها يا دايی های خود می شوند ، بدان كه : هرگاه مرد در حال آرامش با همسر خود در آميزد ، نطفه در رحم واقع شده و فرزند مانند پدر و مادر برآيد ولی در صورت نداشتن آرامش و آسوده نبودن رگ ها ، نطفه پريشان گرديده و می لغزد ، پس اگر بر رگی افتد كه از عمو است مانند او شود و اگر بر رگی افتد كه از دايی است به او شباهت پيدا كند.
پس از شنيدن پاسخ ، آن مرد گفت : من شهادت می دهم كه جز الله خدايی نيست و هميشه بر آن گواه بوده ام و گواهی می دهم كه محمد (ص) رسول خداست و هميشه بر آن شاهد بوده ام. و شهادت می دهم كه تو وصی رسول خدا و قائم به حجت او هستی و به امام حسن (ع) اشاره كرد و گفت : گواهی می دهم حسين بن علی (ع) وصی برادر خود و قائم به حجت اوست بعد از او. و علی بن حسين (ع) قائم به امامت حسين است بعد از او ، محمد بن علی (ع) قائم به امامت علی بن حسين (ع) ، جعفر بن محمد (ع) قائم به امامت محمد بن علی (ع) ، موسی بن جعفر (ع) قائم به امامت جعفر بن محمد (ع) ، علی بن موسی (ع) قائم به امامت موسی بن جعفر (ع) ، محمد بن علی (ع) قائم به امامت علی بن موسی (ع) ، علی بن محمد (ع) قائم به امامت محمد بن علی (ع) و حسن بن علی (ع) قائم به امامت علی بن محمد (ع) است و گواهی می دهم به مردی كه فرزند حسن (ع) است و به كنيه و نام تعبير نشود تا اينكه امر او ظاهر گردد و زمين را از عدل پر كند چنانكه از ظلم و ستم پر شده است. درود و رحمت و بركت خدا بر تو ای امير مومنان !
سپس برخاست و رفت. امير المومنين علی (ع) فرمود : ای ابو محمد در پی اين مرد برو و ببين كجا می رود. حسن بن علی (ع) رفت و برگشت و گفت : جز اين نبود كه پای خود را از مسجد بيرون گذاشت و من ندانستم به كجای زمين خدا رفت. امير المومنين علی (ع) فرمود : ابو محمد او را می شناسی؟ امام حسن (ع) گفت : خدا و رسولش و امير مومنان داناترند. حضرت علی (ع) فرمود : او خضر (ع) بود.
حضرت خضر (ع) به امر و خواست و اراده خداوند متعال در قيد حيات می باشد ولی از ديده ها غايب است ، تا زمانی كه آخرين منجی عالم بشريت ، حضرت ولی عصر (عج) ظهور كنند. در آن زمان ايشان هم ظهور خواهند كرد.
غيـر از تـو مرا دلبـر و دلـدار نبـاشــد
دل نيسـت هر آندل كه تو را يار نباشد
شـادم كه غم هجر تو گرديده نصيبم
بهتــر ز غـم هجــر تـو غمـخوار نباشــد
از عشـق تو میسـوزم و میسـازم و گـويـم
سـوزندگی عشــق تـو در نـار نبـاشــد
از باده چشم تو دل افتاده به مستی
اين وجـد و طـرب در می خمار نباشــد
بيــمار بــود هـر كه مريـض تـو نگــردد
بيــمار غـم عشــق تـو بيــمار نبـاشــد
گـرديــده گـدايی تــو ســـرمايـه عمـرم
بهتـــر ز گدايی درت كــار نبـاشــد
در مكتب تشیع دو مقوله دعا و زیارات وجود دارد كه در دیگر مكاتب وجود ندارد و یا بسیار كمرنگ میباشد. دعا و زیارات نقش بسزایی در رشد و تعالی انسان دارند كه به این نعمت عظیم در مكتب تشیع توجه بسیار شده است. زیارات بسیاری از سوی معصومین علیهم السلام به ما رسیده است كه بدان وسیله ائمه اطهار زیارت میشوند كه متن آنها بسیار غنی هستند. در این متون علاوه بر سلام و احترامی كه به ایشان ابراز مینماییم به كسب معرفت نسبت به این بزرگواران میپردازیم. مثلاً جامعه كبیره كه دنیای معرفت در باب اهل بیت علیهم السلام میباشد و سفارش بسیار شده كه در حرمهای مطهر ائمه اطهار علیهم السلام با این دعا ایشان را زیارت بنماییم و حتی در مورد عظمت این زیارت از قول علامه امینی رحمة الله علیه ذكر شده كه اگر كسی به زیارت جامعه كبیره اشراف داشته باشد بیسواد نیست. یعنی نسبت به دین و ائمه اطهار معرفت دارد. نتیجه این كه زیارات ، نقش بسیار مهمی در كسب معرفت و بالندگی انسان دارد .
شایان ذكر است كه امام زمان روحی له الفداء نیز از این مقوله مستثنی نیستند. درست است كه ایشان در غیبت به سر میبرند اما دلیل نمیشود كه ما با ایشان ارتباط برقرار نكنیم. یكی از راههای ارتباط با ایشان خواندن ادعیه و زیاراتی است كه در مورد وجود مقدس ایشان سفارش شده است . البته نباید تنها به ظاهر الفاظ اكتفا كنیم خصوصا اگر به زبان عربی آشنایی نداشته باشیم باید به معانی آن توجه كرده و به عمق الفاظ پی ببریم؛ تا بدانیم چه میخوانیم و چه میگوییم.
یكی از زیارات امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف با این الفاظ آغاز میشود:
اللّهمَ بَلِّغ مَولایَ صاحِبَ الزَّمانِ صَلواتُ اللهِ عَلَیه ...
كه سفارش شده هر روز صبح با این زیارت حضرت را یاد كنیم .
در فرازی از این زیارت میخوانیم:
اللّهمَ اِنّی اُجَدِّدُ لَهُ فی هذا الیَومِ وَ فِی كُلِّ یَومٍ عَهداً و عَقداً و بَیعَةً فی رَقَبَتی...
خدایا من باز تجدید میكنم عهد و عقد و بیعتی را كه از آن حضرت بر گردن جان من است.
در این فراز سه لفظ عهد ، عقد و بیعت ذكر شده است كه در نگاه اول به ذهن میرسد كه هر سه لفظ یك معنا دارند. برای درك بهتر این مفاهیم ، معانی آنها را مورد بررسی قرار میدهیم.
عهد: معنای لغوی عهد یعنی شناسایی امری و پیمان بستن. پس در وهله اول باید امام و وظایفمان را نسبت به ایشان شناسایی كنیم و پیمان ببندیم.
عقد: معنای لغوی عقد استوار كردن پیمان و گره بستن آن است. یعنی پس از این كه مرحله عهد یعنی شناخت را طی نمودیم و پیمان بستیم باید نسبت به آن پیمان استوار باشیم و محكم گره بزنیم.
بیعت: معنای لغوی بیعت ، پیمان دوستی بستن و پیروی و اطاعت میباشد.
پس باید سه گام برای بیعت با امام زمان علیه السلام برداریم :
عهد: پیمان اولیه (پس از شناخت و آگاهی)
عقد: محکم کردن این پیمان (انجام رفتارهای لازم و شایسته)
بیعت: پذیرش اطاعت و فرمانبرداری خالصانه (مرتبهی اخلاص و پیروی خالصانه)
چهارده معصوم
ويژگی های انسان خوب از ديدگاه حضرت علی (ع) عبارتند از